Elle kurulan bir tüfek
Sürgülü mekanizmalar, şarjörler ve belde bir süngü. Her hareketin neden ait olduğu silaha göre canlandırıldığı.
Sürgülü bir tüfek, bir askerin elleriyle bir makine arasındaki bir konuşmadır. Tabya’te bu konuşmanın iki tarafı da modellendi: mekanizma, horoz, şarjör yuvası ve şarjörden şarjöre tek tek sıyrılan beş fişek, onları hareket ettiren ellerle aynı zaman çizgisinde.
Eller ahşabın üstünde
Askerlerin hareket animasyonları çıplak ve ince bir figür için yapılmıştı; bizim askerlerimiz ise fişeklik, ekmek torbası ve kemer taşıyor. Kendi haline bırakılınca tüfek beldeki teçhizatın içine gömülüyordu. Tüfek artık askerin kendi gövdesini ve uyluklarını ölçüyor ve ellerle birlikte onun dışına çıkıyor.
Parmaklar da aynı özeni istedi. Doksan dereceyi geçen bir kıvrım eklemin menteşesini ters çeviriyor ve parmak uçlarını kundağın çevresinde geriye büküyordu. Tek satırlık bir geometri hatasıydı; düzeltildikten sonra her tüfek animasyonu yeniden üretildi.
Süngü
Süngü sol kalçadaki kınında duruyor. Yeri, askerin kendi teçhizatında her fişeklikten ve tam bir adım boyunca iki uyluktan da uzak kalan bir nokta aranarak bulundu. Süngü takmak onu bu kından çekiyor, namluya oturtuyor ve hücum için tüfeği yeniden ellere veriyor.
